admin
“Obezite ve diğer hastalıklardan muzdarip bireylerde ortaya çıkma olasılığı daha yüksek olan yüzlerce gen varyantı biliyoruz. Ancak ‘ortaya çıkma olasılığı daha yüksek’ hastalığa neden olmak anlamına gelmez. Bu belirsizlik, nüfusun gücünden yararlanmanın önündeki büyük bir engeldir.
OBEZİTE VE GENLERİMİZ
Obezite, diyet ve DNA’mızın karmaşık kesişimlerine ışık tutmaya yardımcı oluyor. Obezite, büyük ölçüde şeker ve yüksek fruktozlu mısır şurubu ile yüklü yüksek kalorili diyetlerin yönlendirdiği bir salgın haline geldi. Giderek artan yerleşik yaşam tarzları da büyük bir rol oynamaktadır. Ancak genlerimiz de önemli bir rol oynar, yağ depolamayı düzenler ve vücudumuzun yiyecekleri yakıt olarak ne kadar iyi yaktığını etkiler. Bu nedenle, aşırı yiyecekleri yağa dönüştüren genleri tanımlayabilirsek, onları ilaçlarla etkisiz hale getirmeye ve aşırı yemeyi obeziteden ayırmaya çalışabiliriz.
Genomistler, obezite ile ilişkili yüzlerce gen tanımladılar yani genler, obez kişilerde sağlıklı kilolu insanlara göre daha fazla veya daha az yaygın. Buradaki zorluk, hangi genlerin kilo alımını doğrudan teşvik ederek veya önlemeye yardımcı olarak nedensel rol oynadığını belirlemektir, samanı samandan ayırmak için Bu minik solucanlar çürüyen bitki örtüsünde yaşamayı ve mikroplarla ziyafet çekmeyi sever. Ancak genlerimizin %70’inden fazlasını paylaşıyorlar ve insanlar gibi aşırı miktarda şekerle beslendiklerinde obez oluyorlar.
Solucanlar bilim için büyük faydalar sağladı. Antidepresan Prozac ve glikoz stabilize edici metformin de dahil olmak üzere yaygın ilaçların nasıl çalıştığını deşifre etmek için kullanıldılar. Daha da etkileyici bir şekilde, son 20 yılda, önce solucanlarda gözlenen, ancak daha sonra kanser ve nörodejenerasyon gibi hastalıklar için kritik olduğu bulunan hücresel süreçlerin keşfi için üç Nobel ödülü verildi. Ayrıca, RNA teknolojisine dayalı terapötiklerin geliştirilmesinde temel rol oynadılar.
