24 Ocak 2020 yılında şehrimizde yaşanan depremin ardından, henüz daha toparlanamamışken;  6 Şubat 2023’de yaşadığımız 2 büyük depremle daha da sarsılarak büyük bir travma yaşadık.  Deprem, hayatımızın en korkunç anlarından biridir. Aniden gelen sarsıntılar, yıkılan evler, kaybolan sevdiklerimiz… Tüm bunlar, üzerimizde derin bir yara bırakır. Bu yazıda, depremlerin ardından yaşadığımız travmayı ve bu zorlu süreçle nasıl başa çıkabileceğimizi konuşacağız.

Depremden sonra kendimizi çok farklı hissedebiliriz. Korku, üzüntü, öfke, çaresizlik gibi birçok duygu aynı anda yaşayabiliriz. Uyuyamayabilir, yemek yiyemeyebilir, sürekli depremi düşünebiliriz. Bunlar, travmanın en çok yaşanan belirtileridir ve her insanda aynı duygular yaşanır. Yani, yalnız değilsiniz.

Travma, zamanla iyileşebilir. Ama bu süreçte kendimize iyi bakmamız çok önemlidir. İşte yapabileceklerimizden bazıları:

Hissettiklerinizi güvendiğiniz kişilerle paylaşın. Konuşmak, içimizi rahatlatır. Bir psikologdan yardım almak, travmayla başa çıkmamıza yardımcı olabilir. İyileşmek zaman alabilir. Kendinize karşı sabırlı olun. Düzenli uyumak, sağlıklı beslenmek ve egzersiz yapmak, zihinsel olarak iyi hissetmemizi sağlar. Depremzedelere yardım etmek, kendimizi iyi hissetmemize yardımcı olabilir.

Deprem sadece bizi değil, tüm toplumu etkiler. Bu zor günlerde birbirimize destek olmamız çok önemlidir. İşte yapabileceklerimizden bazıları: Depremzedelere yiyecek, giyecek, barınak gibi ihtiyaçları konusunda yardımcı olabiliriz.

Birlikte hareket ederek, birbirimize moral vererek bu zor günleri aşabiliriz. Depremde yaşadığımız acıları unutmamalı, dersler çıkarmalı ve gelecekte benzer olaylara karşı hazırlıklı olmalıyız.

Deprem sonrası yaşadığınız travma elbette zor bir süreçtir. Ama unutmayın, yalnız değilsiniz. Sevdikleriniz, arkadaşlarınız, psikologlar ve birçok insan size destek olmak için hazır. Birlikte bu zor günleri aşabilir, yaralarımızı sarabiliriz. Allah bir daha böyle günler göstermesin duasıyla…

Kalın Sağlıcakla…

Değerli Hemşehrilerim ve Okurlarım,

Bu hafta da sizlerle olmanın mutluluğunu yaşıyorum. Elazığ, köklü tarihi, doğal güzellikleri ve zengin kültürüyle önemli bir şehir. Ancak gençlerimizin bu şehirde kariyer hayalleri kurmak yerine başka şehirlere veya yurt dışına yönelmesi, Elazığ’ın geleceği açısından büyük bir sorun oluşturuyor. Özellikle üniversite mezunu gençler için Elazığ, potansiyelini tam anlamıyla sunamayan bir şehir hâline gelmiş durumda.
Elazığ’da eğitimli bireyler için uygun iş imkânlarının sınırlı olması, en temel problemlerden biri. TÜİK 2023 verilerine göre, Elazığ’da işsizlik oranı %13,4 iken bu oran genç işsizler arasında %24,8’e çıkıyor. Şehirdeki sanayi ve teknoloji yatırımlarının yetersizliği, mezunların kendi alanlarında çalışmasını zorlaştırıyor. Örneğin, mühendislik, bilişim veya medya gibi alanlarda eğitim almış bir gencin Elazığ’da iş bulabilmesi neredeyse imkânsız.
Türkiye genelinde 2023’te yapılan bir araştırmaya göre, üniversite mezunlarının %67’si büyükşehirlerde çalışmayı tercih ediyor. Elazığ özelinde ise mezun gençlerin %70’inin ilk iş tercihi başka şehirler veya yurt dışı oluyor. Şehirdeki birçok işveren, gençlerin yeteneklerini ve eğitimlerini değerlendirmek yerine düşük maliyetle iş gücü elde etmenin peşinde. Bu durum, eğitimli gençlerin kariyer beklentilerini karşılamıyor ve onları daha iyi fırsatlar aramak için şehri terk etmeye itiyor.
Gençlerin bir şehirde yaşamaya devam etmesi için yalnızca iş değil, sosyal hayat da büyük bir önem taşıyor. Elazığ’da gençlere yönelik sosyal, kültürel ve sanatsal etkinliklerin sınırlı olması, şehirde kalmayı cazip olmaktan çıkarıyor. Bir anket çalışmasına göre, Elazığ’da yaşayan gençlerin %75’i, şehirde kendilerini geliştirebilecekleri yeterli sosyal ve kültürel imkân olmadığını belirtiyor.
Gençlerin Elazığ’da kariyer yapabilmesi için yerel yönetimlerin daha proaktif bir rol üstlenmesi gerekiyor. Örneğin, genç girişimciler için teşvik programları oluşturulabilir, iş kurma kültürü desteklenebilir ve ulusal çapta yatırımcılar şehre çekilebilir. Ancak bu konularda ciddi adımlar atılmadığı sürece, Elazığ’ın göç veren bir şehir olma durumu devam edecek gibi görünüyor.
Elazığ’da eğitimli gençlerin kariyer yapabileceği bir ortam yaratmak için şehrin tüm dinamiklerinin elini taşın altına koyması gerekiyor:

Şehir, teknoloji merkezleri ve sanayi bölgeleriyle cazip hâle getirilebilir.
Fırat Üniversitesi’nde öğrenim gören gençlerin %62’si mezun olduktan sonra Elazığ dışında iş aradıklarını ifade ediyor. Bu kopuşu önlemek için üniversite ile yerel sektör arasında güçlü bağlar kurulabilir.
Festivaller, konserler, sanat sergileri gibi etkinliklerle gençlerin şehre aidiyet duygusu artırılabilir.
Yerel yönetimler ve bankalar, genç girişimcilere uygun koşullarda finansman sağlayabilir.
Elazığ, eğitimli gençlerini kaybetmeye devam ettikçe hem ekonomik hem de sosyal anlamda büyük bir kayıp yaşıyor. Ancak doğru adımlar atıldığında, bu şehir gençler için yeniden bir cazibe merkezi hâline gelebilir. TÜİK verilerine göre, Elazığ’dan göç edenlerin %41’ini 18-30 yaş arası üniversite mezunları oluşturuyor. Bu, şehrin geleceğini etkileyen büyük bir kayıp.
Elazığ’ın, gençlerinin hayallerine ve yeteneklerine sahip çıkması gerekiyor. Çünkü bir şehri geleceğe taşıyan, o şehrin gençleridir. Eğitimli gençlerin Elazığ’da kalması, sadece bireysel değil, toplumsal bir kazanım olacaktır.

Unutmayalım, eğitimli gençlerin Elazığ’da kalması, sadece bireysel değil, toplumsal bir kazanım olacaktır. Çünkü gençlerimiz, geleceğimizin teminatıdır.

KALIN SAĞLICAKLA….

Değerli Hemşehrilerim ve Okurlarım,

Bu hafta da sizlerle olmanın mutluluğunu yaşıyorum. Son günlerde Elazığ’da asayiş sorunlarının giderek arttığına şahit oluyoruz. Hırsızlık olaylarından sokak kavgalarına, uyuşturucu kullanımından trafik güvenliğine kadar geniş bir yelpazede endişe verici gelişmeler yaşanıyor. Bu durum, vatandaşların günlük yaşamında huzursuzluğa neden olurken, aynı zamanda kentimizin geleceği için önemli bir tehdit oluşturuyor.

Asayiş, bir şehrin güvenlik ve huzur seviyesinin temel göstergelerinden biridir. Elazığ gibi tarihi ve kültürel bir şehirde bu tür sorunların artması, yalnızca bireysel bir sorun değil, toplumsal bir mesele olarak ele alınmalıdır. Peki, bu noktaya nasıl geldik ve çözüm için neler yapılmalı?
Geçtiğimiz günlerde Elazığ’da Güçlü Haber Gazetesi’nin değerli Haber Müdürü Hasan Bilge’nin evine hırsız girmesi, bu sorunun geldiği noktayı bir kez daha gözler önüne serdi. Bu olay, yalnızca bireysel bir mağduriyet yaratmadı; aynı zamanda halkın güvenlik algısını derinden sarstı. Artık insanlar evlerinde bile güvende hissedemiyor. Bu, bir şehir için oldukça tehlikeli bir kırılma noktasıdır.

Hırsızlık olaylarının artışı, ekonomik sıkıntılarla doğrudan ilişkilendirilebilir. Ancak bu durumun bahanesi olamaz. Emniyet güçlerinin ve yerel yönetimlerin bu konuda daha proaktif bir yaklaşım sergilemesi gerekiyor. Güvenlik kameralarının artırılması, mahalle devriyelerinin sıklaştırılması ve toplumsal bilinçlendirme kampanyaları bu sorunun çözümünde önemli adımlar olabilir.

Bir diğer önemli mesele, gençler arasında hızla yayılan uyuşturucu kullanımı. Elazığ gibi muhafazakâr ve aile değerlerine önem veren bir şehirde bu durumun yaşanması, toplumsal yapımızın kırılgan noktalarını gözler önüne seriyor.

Uyuşturucu kullanımını önlemek için yalnızca polisiye tedbirler yeterli değildir. Eğitim, aile içi iletişim ve sosyal projeler bu mücadelenin en güçlü silahlarıdır. Özellikle gençlerin kötü alışkanlıklara yönelmesini engellemek için spor, sanat ve kültürel faaliyetlere erişimin artırılması gerekiyor.

Elazığ’da dikkat çeken bir diğer sorun ise trafik kazaları ve sokak kavgalarının artışı. Bu tür olaylar, genellikle bireysel öfke kontrolü eksikliğinden kaynaklanıyor. Şehirde yaşanan trafik sıkışıklığı, insanların stres seviyesini artırıyor ve bu durum küçük anlaşmazlıkların büyük kavgalara dönüşmesine neden oluyor.

Bu konuda çözüm için trafik düzenlemeleri yapılabilir, ancak asıl ihtiyaç bireylerin empati kurma becerilerinin ve hoşgörüsünün artırılmasıdır. Eğitim kurumlarının bu konuda farkındalık çalışmaları yapması, yerel medya ve sivil toplum kuruluşlarının iş birliğiyle önemli bir fark yaratabilir.

Asayiş sorunları yalnızca emniyet güçlerinin çözeceği bir mesele değildir. Bu konuda herkesin üzerine düşen bir sorumluluk var. Vatandaşlar, mahallelerinde şüpheli durumları bildirme konusunda daha duyarlı olmalı, yerel yönetimler güvenlik altyapısını güçlendirmeli, eğitimciler ise çocuklara ve gençlere doğru rol modeller sunmalıdır.

Elazığ, geçmişten bugüne birlik ve dayanışma ruhuyla birçok sorunun üstesinden gelmiştir. Bu sorunların da aynı şekilde çözülmesi için birlikte hareket etmemiz gerekiyor. Unutmayalım ki güvenlik, huzurlu bir yaşamın temel taşlarından biridir ve hepimizin hakkıdır.

Elazığ’da huzurlu ve güvenli günlere tekrar kavuşmak dileğiyle…

KALIN SAĞLICAKLA….

Değerli Hemşehrilerim ve Okurlarım,

Bu hafta da sizlerle olmanın mutluluğunu yaşıyorum. Emeklinin, asgari ücretlinin sabahları uyanır uyanmaz düşündüğü ilk şey ne olabilir? Kira? Faturalar? Yoksa markete gitmeden önce bir kez daha hesap kitap yapmak mı? Eminim hepimiz bu soruları bir şekilde düşünüyoruz ya da yakınımızdaki birinden duyuyoruz. Çünkü yaşam şartları, hepimizin ortak meselesi haline geldi.Her yılın sonuna doğru gündemimiz belli: “Zam yapılacak mı?” Ya da daha doğrusu, “Bu zam bizim hayatımıza ne katacak?” İşte tam da burada, içimde bir burukluk hissediyorum. Çünkü konu artık sadece para değil; mesele, insanların onurlu bir yaşam sürme hayaliyle ilgili. Markete her girdiğimde aynı sahneye şahit oluyorum. İnsanlar ellerinde telefon, bir yandan fiyatları not ediyor, diğer yandan neyi alıp neyi bırakacaklarına karar vermeye çalışıyor. Bu sadece maddi bir sıkıntı değil, aynı zamanda duygusal bir tükenişin de göstergesi. Bazen raftaki o peynir ya da yağ, aslında bir bütçe kaleminden fazlası oluyor; “Bugün de yetemedim” duygusunu simgeliyor. Emekliler için bu tablo daha da ağır. Hayatını çalışarak geçirmiş, çocuklarını büyütmüş, vatana hizmet etmiş biri neden bu kadar zorlanmalı? Çocuklarının eline bakmayı istemediği için utanç duyan bir baba, torununa istediği hediyeyi alamadığı için iç çeken bir anne düşünün. Bütün bu hikayeler, bizim gerçeğimiz. Zam konuşmaları yapılırken hep bir umut doğar. “Acaba bu kez daha fazlasını yapabilirler mi?” diye düşünürüz. Ama gerçekler acımasız. Enflasyonun peşinden koşan zamlar, insanların alım gücünü artırmıyor, sadece günü kurtarmaya çalışıyor.İnsanlar sürekli diyor ki: “Asgari ücrete zam gelse ne olacak, iki gün sonra her şeyin fiyatı artacak.” Haklı mı? Maalesef haklı. Çünkü sadece maaşlara yapılan zamlar yetmiyor; hayat pahalılığına çözüm getirilmesi gerekiyor.Şimdi şöyle bir düşünelim. Ekonomik reformlardan, sistematik değişikliklerden bahsetmek kolay ama bunu insanların hayatına nasıl yansıtacağız? İşin özü burada yatıyor. İnsanlar sadece “hayatta kalmak” istemiyor; biraz nefes almak, kendilerine ve sevdiklerine zaman ayırmak, hayattan keyif almak istiyor. Vergi yükünün azaltılması, kira yardımları, temel ihtiyaçların fiyatlarının kontrol altına alınması gibi şeyler aslında kulağa çok basit geliyor. Ama bu basit adımlar bile insanların hayatında büyük bir fark yaratabilir. Unutmamamız gereken bir şey var: İnsanlar sadece çalışmak ve borçlarını ödemek için yaşamıyor. Bir akşam çocuğunuzla oturup rahatça yemek yemek, komşularınızla sohbet edebilmek, sevdiklerinize küçük bir hediye alabilmek… İşte hayatı anlamlı kılan şeyler bunlar. Eğer bu duygular elimizden alınırsa, sadece maaşlara değil, hayatlarımıza zam yapılsa bile eksik kalır. Çünkü insanca yaşamak, sadece bir gelir meselesi değil; bir hak, bir onur meselesi.
Emeklinin, asgari ücretlinin yüzünü güldürecek bir değişim görecek miyiz bilmiyorum. Ama tek bildiğim, bu insanlar daha iyisini hak ediyor. Ve bunu sağlamak sadece yöneticilerin değil, hepimizin sorumluluğu.

Unutmayalım, daha güzel bir hayat mümkün. Ama önce buna gerçekten inanmamız ve bunun için bir şeyler yapmamız gerekiyor.

KALIN SAĞLICAKLA….

Değerli Hemşehrilerim ve Okurlarım,

Bu hafta da sizlerle olmanın mutluluğunu yaşıyorum. Elazığ’ımız zaman zaman olumsuzluklar yaşasa da, birçok güzelliğe de imza atmaktadır. Örneğin, 24 Kasım Pazar gününe kadar Ahmet Tevfik Ozan Fuar ve Kongre Merkezi’nde düzenlenen kitap fuarımız vardı. Elazığlı yazarların yanı sıra ülkemizin çeşitli şehirlerinden katılımcılar da yer aldı. Bu yazarların modern ve kalıcı bir mekânda Elazığlılarla buluşması hepimiz için gurur kaynağı olmuştur.

Bu ve benzeri projeleri şehrimize kazandıran başta Elazığ Belediye Başkanı Sayın Şahin Şerifoğulları’na, ekibine ve emeği geçen herkese teşekkür ediyorum. Medeniyetlere beşiklik etmiş Elazığ’ımıza bu tür devasa eserlerin kazandırılmasının yanı sıra daha güzel projelerin de eklenmesini arzuluyoruz.
Bilindiği üzere, Elazığ 24 Ocak 2020’de 6,8 büyüklüğünde bir deprem yaşadı. Bunun ardından, 6 Şubat 2023’te ise 11 ilimizi etkileyen asrın en büyük depremleri olan 7,6 ve 7,8 büyüklüğündeki felaketlerle karşı karşıya kaldık. 24 Ocak 2020 depremi sonrası ülkemizi ve dünyayı etkisi altına alan COVID-19 salgını, şehrimizi de olumsuz etkiledi.

Buna rağmen, Belediye Başkanımız Sayın Şahin Şerifoğulları ve ekibinin hayata geçirdiği projeler takdire şayandır. TOKİ’nin yürüttüğü çalışmalarda bazı aksaklıklar yaşanmış olsa da, merkezi sıkışıklığı rahatlatan projeler başarılı bir şekilde uygulanmıştır.

Bir gazeteci değil, bir vatandaş olarak yetkililerden en büyük beklentim, depremde hasar gören binaların bir an önce yıkılarak yerlerine daha sağlam ve modern binaların inşa edilmesidir. Ayrıca, sokak ve caddelerdeki deforme olmuş yolların onarılması da şehrimizin modern görünümü açısından önem arz etmektedir. Bu tür nahoş görüntüler, Elazığ’a yakışmamaktadır.

Biz, Elazığ’da Güçlü Haber Gazetesi olarak aynı zamanda Uluslararası Gazeteciler Cemiyeti Elazığ İl Temsilciliğiyiz. Zaman zaman yurt içi ve yurt dışından misafirlerimiz şehrimize gelmekte. Bu misafirlerimizi en iyi şekilde ağırlamak hepimizin arzusudur. Ancak, şehirdeki olumsuzluklar beni şahsen rahatsız ediyor ve Elazığ’ın hak ettiği güzelliklere kavuşmasını özlüyorum.

KALIN SAĞLICAKLA….

Elazığ, tarihi ve kültürel zenginliklerinin yanı sıra, son yıllarda yaşadığı depremlerle de gündeme gelmiştir. 24 Ocak 2020’de meydana gelen 6.8 büyüklüğündeki deprem, şehri derinden sarsmış ve birçok insanın hayatını değiştirmiştir. Ardından,6 Şubat 2023 yılında yine 7.6 ve aynı gün 7.8 büyüklükteki depremlerle sarsılan şehir, 16 Ekim 2024’te bir kez daha sarsıntılar yaşamıştır. Bu depremler, sadece fiziki yapıyı değil, aynı zamanda Elazığ’ın ekonomisini de derinden etkilemiştir.

2020 depremi, birçok bina ve altyapının ciddi şekilde hasar görmesine yol açarken, birçok aile evsiz kalmış ve ekonomik açıdan zor günler geçirmiştir. İş yerlerinin kapanması, ticaretin durması ve işsizlik oranlarının artması, Elazığ’ın ekonomik yapısını olumsuz yönde etkilemiştir. Küçük esnaf, deprem sonrasında yaşadığı maddi kayıplar nedeniyle zor günler geçirmiş, borçlarını ödemekte güçlük çekmiştir. Bu durum, Elazığ’ın ekonomisini yeniden tehdit etmiş, deprem öncesinde yapılan bazı iyileştirme çalışmalarının yetersiz kaldığını göstermiştir. Yeniden yapılanma süreci, çoğu zaman yavaş ilerlemiş, bu da insanların güvenli bir ortamda yaşamalarını zorlaştırmıştır. Ekonomik belirsizlik, özellikle gençler arasında göç etme isteğini artırmış, şehrin dinamik yapısını daha da zayıflatmıştır.

Son olarak, 16 Ekim 2024’te yaşanan depremler, şehirdeki psikolojik travmaların derinleşmesine ve ekonomik istikrarsızlığın artmasına neden olmuştur. Aileler, tekrar yaşanan bu sarsıntılarla birlikte güvende hissetmemekte, yeniden inşa sürecinin ne kadar süreceği belirsizliğini taşımaktadır. İş dünyasında ise yeni yatırımların gelmesi ve mevcut işlerin devamlılığı konusunda ciddi endişeler bulunmaktadır.

Tüm bu yaşananlar, Elazığ’ın ekonomik sorunlarının köklü bir çözüm gerektirdiğini göstermektedir. Yerel yönetimlerin, iş dünyasına yönelik destekleri artırması, istihdam olanaklarını genişletmesi ve deprem sonrası psikolojik destek hizmetlerini geliştirmesi kritik öneme sahiptir. Ayrıca, inşaat sektörünün hızlandırılması ve güvenli konutların bir an önce inşa edilmesi, şehirdeki ekonomik canlanmanın sağlanmasında önemli bir adım olacaktır.

Sonuç olarak, Elazığ’da yaşanan depremler, sadece fiziksel yapıyı değil, insanların yaşamlarını ve ekonomilerini de derinden etkilemiştir. Bu zorlu sürecin üstesinden gelmek için toplumun her kesiminin iş birliği yapması gerekmektedir. Elazığ, geçmişte olduğu gibi, dayanışma ve birliktelik ile yeniden kenetlenme potansiyeline sahip bir şehirdir .Rabbim ülkemizi ve şehrimizi bütün afetlerden korusun.
Kalın Sağlıcakla…

Bizler toplum olarak anne, baba, dede, nine, akraba ve hatta kendimizden yaşça büyüklerimize karşı saygı duyarız. Onların yanında bacak bacak üstüne atmaz, yüksek sesle konuşmayız bile… Zira kültürümüz bunu gerektirir…

Son dönemlerde bütün siyasi parti camiası içerisinde, bu kültürün daha da üzerine çıkılarak, sosyal medyadan bile abartılı bir şekilde kendi liderlerine seslenişleri çok dikkat çekicidir.

Elbette siyasi parti liderlerinin Türk Milleti içerisinde ayrı ayrı bir değeri vardır. Ancak sevgide dahi abartmadan vatan millet menfaatine çalışmalar yapmak daha akıllıcadır.

Bazı sevgiler tehlikelidir. Özellikle yeni yetişen gençlerimize liderleri sevdirirken kullanılan sözlerde dikkatli olunmalıdır.

Oysa biz basın kuruluşu olarak ayrım yapmadan hepsine aynı mesafede yaklaşırız. Hepsinin basın açıklamalarını dinler, gerektiğinde haberini yaparız.

Son yıllarda gençlerimizin siyasete olan ilgileri çığ gibi büyürken, siyaset yapanların bunu göz önünde bulundurarak ağızlarından çıkan sözlere dikkat etmeleri gerekmektedir.

Zira bunlar, topluma örnek olan kişilerdir. Burada ülkenin menfaatlerini düşünerekten sevgi ve saygı çerçevesi içerisinde kırmadan, dökmeden bayram havasında bir seimi arzulamaktayım. Türk Milleti de bu güzel atmosferi bekliyor.

Ülkemiz için hangisi hayırlı ise, Rabbim onu nasip etsin….

Sağlıcakla Kalın…

Değerli Okurlarım,

Hani hatırlarsınız şimdiki bayramlar geldiği zaman “Nerede O Eski Bayramlar!” diye iç geçiririz. Eski bayramların birlik ve beraberlik açısından daha iyi olduğu özlemiyle yâd ederiz.

Bu vesileyle bir seçim atmosferine girmemize rağmen eski seçim havası hemen hemen yok gibi…

Halbuki bazı kesimler Nisan-Mayıs ayında seçim yapılacak diye dillendirilmelerine ve sürenin az kalmasına rağmen bir hareketlenme göremiyorum. Partilerde değil adaylar, aday adayları bile kendilerini ortaya çıkarmış değiller.

Sebebine gelince; 2023 yılına geçiş dönemindeki ekonomik, sosyal, kültürel ve birçok alandaki belirsizlikler bu seçimleri Türkiye tarihindeki en karmaşık bir seçim atmosferi olmasına neden oluyor.

Değerli Dostlarım,

Fazla uzağa gitmeyelim. Şehrimiz 24 Ocak 2020 tarihinde asrın en büyük depremlerinden olan 6.8’lik bir deprem ile sarsıldı. Aradan 3 sene geçmesine rağmen halen daha Elazığ hayalet bir şehir olma özelliğini koruyor. Nedeni ise depremdeki ağır hasarlı binaların bu kadar zaman geçmesine rağmen halen daha yıkılmamış ve yıkılan binaların da yerine yenilerinin yapılmamış olması. Üstüne üstlük bir de pandemi ve ekonomik kriz de hortlayınca maalesef siyasilerimiz ve şehri yönetenler yetersiz kaldılar.

Değerli Hemşehrilerim,

Biz Elazığ’da Güçlü Haber Medya Kuruluşu ve Uluslararası Gazeteciler Cemiyeti Elazığ İl Temsilciliği olarak 28 Mayıs 2022 tarihinde Hazar Gölü kıyısında bin kişiden fazla Üniversite öğrencileri ve vatandaşlarımızın katılımıyla şehrimizi tanıtım amaçlı “Gençlik Festivali” düzenlemiştik. Ayrıca 14 Eylül 2022 tarihinde de 47 ihtiyaç sahibi ailenin çocuklarını sünnet ettirip, düğün salonunda da eğlendirmiştik.

Biz basın kuruluşu olarak şehrimizin tanıtımı adına bu görevi üstlendik ve layıkıyla da yerine getirdik. “Gençlik Festivali”ne Genel Başkanımız, Genel Başkan yardımcılarımız, İl Başkanlarımız ile yurt içinden ve yurt dışından gazeteciler katıldılar. Buradaki üzüntüm festivali yaptığımız zaman 2 sene geçmişti. Öyle olmasına rağmen yıkıntılar ve yıkılan binalar yani kısacası köhne bir şehir görüntüsü beni çok üzdü. Gelen misafirlerime de mahcup olmuştum.

Bunu belirtmemdeki amaç seçim atmosferinde sahaya çıkacak siyasi aktörlerin halkımıza bu sorunlara ne gibi çözüm getireceklerini söylemelerini beklemekteyim. Vatandaşlarımız da benimle aynı görüşteler. Şehrimize acil çözüm üretebilecek siyasilerin sahaya çıkmalarını hemşerilerimiz beklemektedirler. Bunlar benim kendi görüşümle birlikte görüşmüş olduğum vatandaşlarımız da bu fikirlere can-ı gönülden katılmaktadırlar.

Benim özellikle isteğim; hangi partiden olurlarsa olsunlar birbirleriyle çekişmeden, eleştiri yapmadan ve kırıcı olmadan şehrimizin kalkınması için ne yapabilirizin peşinde koşan aday adaylarının sahaya çıkmasını istiyorum. Yapılacak olan seçimin şimdiden ülkemize ve şehrimize hayırlar getirmesini dilerim.

Sağlıcakla Kalın…

Değerli Dostlarım,

Yeni bir yıla girmiş bulunmaktayız. Aynı zamanda bu yıl Cumhuriyetimizin 100. Yılı. Bu vesileyle yeni yılın ülkemize ve tüm insanlığa hayırlar getirmesini temenni ederim.

Hatırlayacağınız üzere geçen haftaki yazımda Fırat Üniversitesi Hastanesi’nde yaşadığım sorunları dile getirmiştim. Burada sağlık dileklerinde bulunan siz değerli kardeşlerime ayrı ayrı teşekkür ederim. Görünen yorumların yanı sıra, özelden mesaj atarak ya da telefonla arayarak sorunlarını ifade eden bir çok kardeşlerim de oldu. Geçen haftaki yazımda her ne kadar kendi sıkıntımı dile getirmiş olsam da, gördüm ki; epeyce vatandaşımız Fırat Üniversitesi Hastanesi’nde sorun yaşamışlar.

Öncelikle sizlerden gelen yorumlarınıza ayrı ayrı cevap vermeye çalışacağım;

Devlet her kurumunu, her birimini titizlikle denetlemek zorundadır. Bu bir zincirin halkası gibidir. Eğer bunda gevşeklik olursa o zaman vatandaşlar sıkıntı içerisinde olurlar. Bu sadece sağlık sektörüne mahsus değil. Bütün kurum ve kuruluşları kapsamaktadır.

Doktorun ismini vermeden konuyu belirtmiştim. Bir kardeşimiz doktorun ismini istemiş. Bence önemli olan kişilerin isminden ziyade bağlı bulunduğu kurum ve oradaki gayri intizamlı çalışmalardır. İsim o kadar da önemli değil…

Bir kardeşimiz de gelen yemeklerden şikayetçi olduğunu yazmıştı. Bu konuyla ilgili önümüzdeki haftalarda ekibimi konunun muhatabı olan birime yönlendirip, açıklamaları yine sizlerle paylaşacağım.

Ayrıca bende olduğu gibi birçok hastanın da enfeksiyon kaptığını dile getirdiler.

Hastanedeki hijyen konusunda da yetkililerin bir an önce önlem almalarını bekliyorum. Nedenlerini de ayrıca merak ediyorum!…

Geçen haftaki yazımda; “Ben bir basın mensubu olarak böyle muamele görüyorsam, vay vatandaşın haline” demiştim. Ancak bu sözümü yanlış anlayanlar olmuş.

Değerli Arkadaşlar,

Benim burada demek istediğim şudur ki; siz vatandaşların gözü, kulağı olmaya gayret ediyoruz. Bir vesileyle kendi sorunumuzla birlikte sizlerin de sorunlarına çözüm yolu bulmaya çalışıyoruz. Neticede biz basın olarak, vatandaşlarla devlet arasında bir köprüyüz. Sizin sorunlarınızı dile getirmeye gayret ediyoruz. Elbette hepimiz insanız. Hiç kimsenin kimseden üstünlüğü yoktur. Ancak şunu da göz ardı etmemek gerekir ki; biz basın mensuplarını muhatap olduğumuz yetkili merciler isteseler de istemeseler de DİKKATE ALMAK ZORUNDADIRLAR. Bu sebeple sizin sorunlarınızı basın mensubu olarak gündeme taşıyoruz ve taşımaya da devam edeceğiz.

Sağlıcakla Kalın…

Bir Elazığlı olarak her zaman gurur duyduğumuz Fırat Üniversitesi Hastanesiyle övünürüz. Hatırlanacağı gibi Elazığ’da Güçlü Haber Gazetesi olarak, Ekim 2021 sayımızda manşetten verdiğimiz haberde aynen şöyle yazmıştık:

“Fırat Üniversitesi Hastanesi Uluslararası Sağlık Turizmi Yetki Belgesi Aldı”

Aradan kısa bir zaman geçmesine rağmen, hastanede bazı olumsuzlukları duyuyordum. Bu zaman zarfında Elazığ’ımızın değerli işadamlarından Ethem Gülbay’ın oğlu merhum Cem Burak Gülbay kalp krizi rahatsızlığı nedeniyle Hastaneye getirilmiş, buradaki yetersiz bakım yüzünden Diyarbakır’a ambulansla sevk edilmiş ve yolda maalesef hayatını kaybetmişti. Burada beni düşündüren; her defasında büyük ülke olduğumuzdan bahsediliyor, ancak böyle ağır bir hasta neden ambulans uçak veya helikopterle Diyarbakır’a sevk edilmiyor?

Konusunda uzman olan Fırat Üniversitesi Hastanesi’nde sağlık sorunumdan dolayı birkaç aydır Üroloji Kliniği’nde tedavi görmekteyim. Yapılan son birkaç testten dolayı hem enfeksiyon kaptım hem de aşırı rahatsızlandım. Öyle ki; acil servise kendimi kaybetmiş bir şekilde ailem tarafından götürüldüm. Fırat Üniversitesi Hastanesi Acil Servisi’ne gittiğim zaman tansiyonum büyük 8, küçük ise 4’dü. hayati tehlikem olmasına rağmen normal bir hastaymış gibi, acil servisteki M. U. isimli doktor suratı asık bir şekilde, lütfen gelerek bir baktı. Küçük bir serum bağlandıktan sonra 9’a 5 oldu. Bu M.U. isimli doktor, kendimden geçmiş olmama, yürümekte zorluk çekmeme ve tekerlekli sandalye ile ailem tarafından taşınmama rağmen, ısrarla beni bu tansiyonla taburcu etmeye çalıştı. Ancak halimi gören orada görevli bir hemşire beni bırakmadı. Bir serum daha taktı. Biraz kendime geldim. Bu zaman zarfında büyük tansiyonum 10, küçük ise 6 idi. Halen daha sıkıntım devam etmesine rağmen, M.U. isimli doktor beni ısrarla taburcu etti. 9 Aralık saat 10:27 kayıtlarda mevcuttur.

Bu doktorun ısrarla beni taburcu etmesine bir anlam veremedim. Yani ben bir basın mensubu olarak böyle muamele görüyorsam, VAY VATANDAŞIN HALİNE!…

Peki ben neden acillik oldum?

Ürodinami adı verilen bir teste tabi tuttular. Bu test oldukça sıkıntılı bir test. İlk testim başarısızlıkla sonuçlandığından dolayı 2. Testi gerek gördüler, onu da bir doçent yaptı. Ancak o da yapamadı… Neden mi? Çünkü hastaneye alınan malzemelerden olan KATATER adı verilen bir malzemenin bozuk olmasından kaynaklandı. 3 katater bozuk çıktı. Ancak dördüncüsü vücuduma girdi ve testi bitirdiler. Bu zaman zarfında bu test sırasında hem canım yandı ve hem de kan ve idrarda aşırı derecede enfeksiyon oluştu. Bu enfeksiyondan dolayı fenalaştım, acillik oldum. Bu sebeple yukarıda anlatmış olduğum sıkıntılar başıma geldi.

Ben bu yazıyı sadece bir uyarı olarak yazıyorum. Bundan sonraki süreçte, alınan malzemelerin kaliteli olup olmamasını, doktorların ilgili ilgisiz olup olmamalarını ve hastanenin genel kapsamı ile ilgili araştırmalarıma devam edeceğim. Bu yüzden bu yazıdan sonraki süreçte yetkililerin bu konuya hassasiyet göstererek el atmalarını ve yukarıda bahsettiğim hususlardaki eksiklikleri gidermelerini talep ediyorum.

Kalın Sağlıcakla…